‘Indien mogelijk keren...’ Dit is een door mij veel gehoord zinnetje. Dat ik geen ster ben op het gebied van de weg vinden, is mij allang duidelijk. En niet alleen mij… Dat stukje hersenen is óf helemaal niet aangelegd óf het bevindt zich in een comateuze toestand. Als ik ergens met de auto naartoe rijd buiten de regio, dus alles behalve Herkenbosch en Roermond, moet ik er minstens tien keer zijn geweest, wil ik mijn elektronisch navigatievriendje eens vrijaf geven. En dan nog twijfel ik geregeld. ‘Is dit wel de goede afslag? Stond hier niet eerst een ander bord? Hè, zou hier de plaats nog niet aangegeven moeten staan? De vorige keer was het donker, het ziet er nu wel héél anders uit.’ Het komt echt schlemielig over, I know, maar ik heb zelfs onlangs de navigatie moeten instellen om een straat 500 meter verderop in ons dorp te kunnen vinden, omdat ik gewoon niet meer wist of ik, links, rechts, voor- of achteruit moest. Gisteren gingen we naar Nick en Simon in het Gelredome. Voor...
Reacties
Een reactie posten