SylsBlog

Een blog over een erotische party, wie zou die beter kunnen schrijven dan Lis (ja, die uit ons boek Passie&Piemelbloemen…)? Een gastblog dus deze keer, met dank aan Lis! Afgelopen zaterdag bezocht ik samen met Sylvia en Ilse een party in erotische artikelen. Altijd leuk om te zien hoe collega’s dat doen, en ongelooflijk, ook ik word soms toch nog verrast door het aanbod. Het werd een avond van kijken, snuffelen, voelen en proeven. Twintig vrouwen zaten om 20.00 uur   –al opgewonden– te wachten op de demonstratie door Karlijn. Aan het gekakel te merken was het hen wél allemaal duidelijk, in tegenstelling tot die arme Ietje een tijd geleden, dat het hier geen Tupperwareparty betrof! Karlijn bouwde het programma goed op, zoals ik ook altijd doe. De dames ff lekker laten opwarmen. Eerst gingen alle proef- en reukhebbedingetjes de groep rond. Smaakjes om het vrijen letterlijk aantrekkelijker te maken. Flesjes met drop, aardbeien, witte en melkchocola gingen rond. Die laatste tw...

13.25 uur We waren wel erg vroeg. Maar oké een latte macchiato met een lekker caramelsmaakje erin en daarbij nog een stukje gebak is zeker geen verkeerd tijdverdrijf. Integendeel. 13.40 uur Het was tijd om naar binnen te gaan, stel je voor dat we helemaal vooraan moeten zitten. En wat fijn dat we niet net als al die anderen in de ellenlange rij voor de kassa moesten aansluiten. Wij konden gewoon doorlopen met onze al heel vroeg gekochte kaartjes. ‘Zaal zes’, zoals de zeer vriendelijke en behulpzame meneer aan de deur ons vertelde. 13.45 uur Wat een luxe! Nog niemand in de zaal, we konden de beste plaatsen uitzoeken. Lekker hoog. Want wat heb ik er een hekel aan als je vooraan moet zitten. Krijg ik een stijve nek van en daar word ik me altijd een partij misselijk door dat beeldengeflits. 13.50 uur Toch nog maar ff gaan plassen. Geen overbodige luxe als je een uur niet meer kunt. 13.55 uur Het viel ons op dat er wel heel veel kleine kinderen in de zaal zaten. Onze ...

Passie&PiemelbloemenBLOG Ja hoor, eindelijk mogen we hem onthullen: de COVER van Passie & Piemelbloemen! Goud, roze en zwart. Veel hartjes. Heel vrouwelijk. Strak. En natuurlijk de onmiskenbare piemelbloem. We horen het sommigen al zeggen: wat een ‘lullig’ piemelbloemetje. Maar prominenter dan dit is niet nodig. Formaat zegt niets, dat weten we toch allemaal? J De titel staat heel groot op een losse roze banderol (het is niet te zien dat het een banderol is op deze afbeelding, maar wat is dat leuk bedacht!). Deze kun je er gemakkelijk (tijdelijk) vanaf halen. Bijvoorbeeld in het uitzonderlijke geval dat je niet wil t dat iedereen om je heen ziet dat je Passie & Piemelbloemen zit te lezen.  Maar ja, zeg nu zelf: wie vindt het woord piemelbloemen nu in hemelsnaam aanstootgevend? J De gouden elementen zullen straks op de gedrukte cover fonkelen. Dus in het echt is hij nog veel mooier! Zucht... waarom duurt wachten altijd zo lang? Klik hier voor de beide covers.

Op 18 januari hebben we in Amersfoort met onze uitgever de laatste inhoudelijke correcties besproken. Het aantal wijzigingen valt mee en we hoeven niets te veranderen waar we niet achter staan. Een hele geruststelling. Passie en Piemelbloemen blijft gewoon een humoristisch boek over twee vriendinnen die het nodige meemaken. En, we hebben een definitieve datum gekregen waarop ons boek gepresenteerd gaat worden, donderdag 24 mei ! Hierover uiteraard in een later stadium meer. Geweldige berichten dus, wederom, maar… het een en ander betekent ook dat we het de komende maanden erg druk krijgen! We hebben onze vrije tijd waarschijnlijk hard nodig om de laatste correcties in te voeren en hier en daar inhoudelijk nog wat aan te passen. Maar daarnaast moet er heel snel een tekst voor de flap geschreven zijn. Een KORTE tekst, hoe moeilijk is dat (!!!). We moeten besluiten wáár we ons boek gaan presenteren (het wordt in ieder geval een plaats in Limburg), welke activiteiten we daar willen...

Gekleurde, doorzichtige, dikke, flinterdunne, met motiefje, suffe, zeer pikante, met ladder erin, je kunt het zo gek niet bedenken of ze zijn er. Ik heb het dan over panty’s. Of zoals ze ook wel genoemd worden: panty-, netkousen of gewoon kousen. En volgens Van Dale vallen maillots, spanbroeken of tricots ook nog onder de panty’s. Prima. Ze dienen vooral om zo vrouwelijk mogelijk voor de dag te komen. Elegant, sjiek. Mooi onder een rok, jurk of tuniek. Alhoewel…? Een paar jaar geleden zaten mijn zoontje Bram en ik in de wachtkamer bij oogheelkunde. Hij moest ter controle naar de scheelkijkdokter. Om de tijd te doden had ik een stripboekje meegenomen voor Bram. Maar hij las geen letter. Veel interessanter vond hij het lekker om zich heen te kijken en mij soms onmogelijke vragen te stellen. En kinderen kunnen dat toch zo, hè, ongegeneerd mensen observeren en dan ook nog zeer rake opmerkingen maken… Er kwam een keurige-al-op-leeftijd-zijnde-dame de ruimte binnen. Wij zeiden elkaar b...

NEEEE, het is echt pas in mei te koop. We zijn er nu nog niet klaar voor. Dat er al op allerlei websites een aankondiging staat dat ons boek eraan komt, is ook voor ons een verrassing. 21 mei komt het uit en het kost € 16,50 tenminste volgens eci.nl, bruna.nl , bol.com, selexyz.nl, leeuwardercourant.nl, cosmox.nl en andere sites. In het buitenland weten ze het inmiddels ook al. En dat het straks over de Belgische grens te krijgen zal zijn (bijvoorbeeld bij cosmox.be, eci.be en standaardboekhandel.be), is op zich wel logisch vanwege de taal. Awel madammekes, zeker en vast verkopen wij uw boekske over Passie en Piemelbloemekes . Maar het moet niet gekker worden. Onze laatste ontdekking is namelijk dat ons boek nu ook gespot is op twee Duitse sites ( buecher.de en libri.de). Das ist ja unglaublich! Hangt er al een vertaling in de lucht? Of is het voor de Nederlanders die daar wonen? Ongetwijfeld dat laatste. Een heel aparte gewaarwording in ieder geval. Voorbarig en ook...

Je zou me hier eens moeten zien zitten. Onderuitgezakt op de bank. Helemaal uitgeteld. Ik heb net twee paracetamols ingenomen tegen het gebonk in mijn hoofd. Mijn oren piepen vast morgen nog van de kakofonie van geluiden. En ik wil een ding vooropstellen: ik hou van kinderen, maar dit was iets te… Ik moet toegeven het was ook niet echt een geweldig idee… om vandaag –midden in de kerstvakantie– naar een populaire indoorspeeltuin te gaan... NEEEE! Blij was ik toen we de laatste plek bemachtigden op het parkeerterrein, maar dat had natuurlijk al te denken moeten geven. Maar omdat ik hier nog nooit geweest was, gaf ik het een kans. Toen we buiten al moesten aansluiten in de file voor de kassa, had ik nog rechtsomkeert kunnen maken, maar ja, hoe leg je dat uit aan de vijf overenthousiaste kinderen die ik bij me had…? NIET! Want die zouden dan sowieso niets van mij heel hebben gelaten. Dus togen zij helemaal opgewonden naar binnen en ik… ik hield mijn hart vast… en terecht! O mijn hemel en ...