SylsBlog

Het is zover. Mijn eigen bedrijf heeft een naam én smoel gekregen. Dit past helemaal bij me. Fran Dekkers van Studio Kleurrijk heeft precies aangevoeld wat ik wil. Ze heeft dit omgezet in een strak logo, mét een knipoog. Zoals een puntkomma twee zinnen met elkaar verbindt, zo verbind ik met PuntKomma letters, woorden en zinnen met elkaar tot een foutloze en to-the-point tekst. En zo verbind ik opdrachtgevers weer aan hun klanten. Dat vind ik een mooi uitgangspunt voor mijn bedrijf. Omdat PuntKomma op zichzelf staand hoe dan ook een associatie heeft met tekst, maar het niet meteen duidelijk is op welk gebied, vond ik dat er nog iets ‘bij’ moest. Het eenvoudige en oersaaie ‘Tekstbureau’ kon mijn goedkeuring niet wegdragen. Na uren brainstormen kwam ik tot het idee een pay-off te gebruiken: tekst tot in de puntjes . Dat is waar PuntKomma voor staat: teksten moeten tot in de puntjes verzorgd zijn. Ik ga nu weer snel verder met alle voorbereidingen. Want er kom...

In het kader van volg je hart is het vandaag het moment om iets te onthullen. Zit je op het puntje van je stoel? Ben je er echt klaar voor? Hier alvast wat het niet is. Er komt geen vervolg op Passie & Piemelbloemen, we gaan niet verhuizen en ik ben ook niet zwanger (van de behanger J ). Het is iets op een heel ander vlak. Nou oké, ik gooi het er maar uit: IK GA VOOR MEZELF BEGINNEN! Hoe gaaf is dat? Voor diegenen die me kennen en/of mijn blogs gevolgd hebben ( zie die van 30 januari van dit jaar ) zal het geen verrassing zijn. Vanaf begin 2013 heb ik een aantal bedrijven mogen helpen met hun teksten. Dat wil ik vanaf nu regelmatiger gaan doen naast mijn twintigurige werkweek bij Gilde Opleidingen. Ik vind het nu eenmaal heel fijn andermans werk te corrigeren of te redigeren. Nieuwe teksten te schrijven. En daarnaast mee te denken tijdens en te adviseren over het proces van idee tot uiteindelijk resultaat. Vandaag een leuk gesprek gehad met...

SSSHHHIIIIIIITTT!!! Dit is me echt nog nooit gebeurd! Vanmorgen in de auto op de snelweg realiseerde ik me dat ik m’n bikinizone in de hurry vergeten was te scheren… Dat is normaal gesproken natuurlijk helemaal geen probleem als ik m'n broek maar aanhoud. Ware het niet dat we op weg waren naar de SAUNA! Toen ik mijn broek in zitstand en met gordel om moeilijk moeilijk tot halverwege mijn bovenbenen had weten te sjorren slaakte ik een oerkreet: ik had echt een stoppelstopklus moeten uitvoeren. Tot dan toe dacht ik dat het misschien toch zou meevallen, want het vorige bijsnijbeurtje was pas een paar dagen geleden gebeurd, maar helaas dus… Mijn beide heren keken op hetzelfde moment achterom (jaja, ik ben sinds ongeveer een jaartje verbannen naar de tweede rang in de auto) om te kijken wat er zo’n ramp was. Ze zeiden niets, maar hun blikken die van mijn gezicht naar beneden dwaalden spraken boekdelen. Het was ook geen gezicht: ik schaars gekleed op de achterbank. Ik had nog ff nie...

De laatste tijd word je dood gegooid met artikelen, blogs en lezingen over ‘ Wat wil jij écht doen? ’ en die vraag intrigeert me... Een aantal jaren geleden heb ik ontdekt dat ik heel graag met teksten werk; schrijven en redigeren. En misschien dat laatste nog wel het liefste. Strepen in andermans werk: HEERLIJK! Het geeft me veel voldoening als ik teksten beter of mooier kan maken. Ik heb al een heel aantal redigeerklussen gedaan in mijn vrije tijd. Bovendien word ik op mijn werk gelukkig ook af en toe op mijn redigeerwenken bediend. Afgelopen zomer heb ik in Turkije bij ruim veertig graden zitten mijmeren over een eigen tekstbureautje. Ik was zelfs al (kansloze) namen aan ’t verzinnen. Van Sylvia Schrijft tot Sylvia’s Tekstwerk. J  Onze zoon had ik in gedachten al ‘verdrongen’ naar de zolderkamer, zodat ik mijn kantoor kon inrichten op zijn huidige kamer met weids uitzicht over de velden... Ahhhhhh… Nee, dat is niet zielig want de zolderkamer is mooi en hu...

A is van anders eten. De compenseermodus moet ik weer zien te vinden, dan ben ik zo weer vijf kilo kwijt. Maar waar vind ik die ook alweer? In ieder geval niet tussen de oliebollen en appelbeignets… B is van meer bloggen, ik moet minder kritisch zijn en gewoon publiceren. Er hebben in 2012 heel wat blogs de eindstreep niet gehaald. Zonde… B is trouwens ook van bootcamp, maar daar zullen we het maar niet meer over hebben… C is van meer calorieën verbranden. Much more. D is v an hier en daar wat te dik. Need I say more. En voor diegenen die dit niet geloven: trust me: het is echt nodig! Ik merk het vooral aan mijn knellende spijkerbroeken en beha’s, dus...                 E is van minder eten; ik lust helaas bijna alles en ik kan ook nog eens moeilijk ‘nee’ zeggen… F is van foto’s inplakken. Ik heb nog zo’n 500 onverwerkte foto’s liggen, die schreeuwen om ingeplakt te worden. Sommige wachten ...

12-12-2012 . Een zeer speciale datum. Op deze heuglijke dag word jij elf en ga je je twaalfde levensjaar in. Als de dag van gisteren weet ik nog hoe je ter wereld kwam. De verloskundige zei om ongeveer 17.20 uur: “Bij de volgende perswee komt de baby eruit.” En pappa dacht: ik kan dan maar beter geen droge keel hebben. Dus hij pakte nog ff op zijn dooie gemakje een slok water, alsof het dagelijkse kost is: bevallen! (Ik heb dit later op de video gezien, niet dat je denkt dat ik me ergens anders op kon concentreren dan mijn eigen lijf en het jouwe!) J Het had heel wat voeten in de aarde voordat je er na ongeveer anderhalf uur persen uit was. Een knip en een nogal gezette verpleegster die half bovenop me hing (om je een zetje tegen je billen te geven) stonden er garant voor dat je precies om 17.27 uur geboren werd. Wat was ik blij dat ik je in mijn armen kon sluiten! Ik zou A4-tjes vol kunnen schrijven over je. Hoe lief je bent (meestal dan, hè? J ) en zorgzaam, grappi...

In heel veel gevallen is het antwoord op de vraag ‘Is een dom blondje wel dom?’ volmondig JA. Geen twijfel over mogelijk. Maar in uitzonderlijke situaties kan het ook zo zijn dat een vermeend domme gans, gewoon met haar hoofd ergens anders is… Haar hoofd is dus niet leeg, maar (te) vol. Omdat ik de privacy van de geblondeerde in kwestie wil waarborgen, noem ik haar gemakshalve X. X zou haar man gaan helpen. Deze wilde namelijk een schilderij ophangen. De taak van X was het opzuigen van het boorsel. Een vrij eenvoudige taak, ware het niet dat ze dat boorlawaai afschuwelijk vindt en er dus altijd een beetje ‘kriegel’ van wordt. Maar niet getreurd, het ging maar een minuutje duren, daar was overheen te komen. Manlief stond al klaar met zijn kloppend apparaat en X was bereid te zuigen. J De man zette zich schrap met zijn mond ietwat open (inside-informatie, vraag me niet hoe ik dit weet), X hield het stofzuigeruiteinde bij de boor. En boren maar. Ze vond het een beetje vreemd dat er...